ഓർമ്മ

ഓർമപ്പെടുത്തുന്നു
ഓർമ്മകളിലൂടെ നടന്നടുക്കുന്ന കാല്പാടുകൾ
ഓർത്തിരിക്കുന്ന കാഴ്ച്ചകൾ
ഓർമ്മയിലില്ലാത്ത കാൽപ്പാടുകളെ ഭയപ്പെടുന്നു

ലോക്ക്ഡൗൺ ചിന്തകൾ

നശ്വരമീമനുഷ്യനിർമിത ലോകം
ഒരു വേള നിശ്ചലമാവുകിലും
വീണു നിശ്ചലമാവില്ല പ്രകൃതി
ചുറ്റും ചിറകടിച്ചുപറന്നിടും പക്ഷികൾ
തളിർനാമ്പിടും വൃക്ഷലതാതികൾ
കാലചക്രത്തിനനുസരണം പൂക്കളും
കായ്കനികളും പിറന്നിടും
ശബ്ദമുകിരിതമാം മനുഷ്യനിർമിത-
കോലാഹലങ്ങൾക്കു അവധി നൽകുകിൽ
പ്രകൃതിയുടെ വശ്യമനോഹരചാരുത ദർശിച്ചിടാം
ചേതനകണ്ടാശ്ചര്യമൂറിടാം
ഒരുപക്ഷെ മനുഷ്യകുലമിവിടെ-
അന്യമായിതീർന്നിടുകിൽ
യാതൊരു പരാതിയും പരിഭവവും
അതിലധികമായി ഒരനുകമ്പയും കൂടാതെ
നഷ്ടമായവയെല്ലാം വീണ്ടെടുക്കുകതന്നെ ചെയ്യും പ്രകൃതി

വൈറസ്

ഈ വഴികളിൽ നിഴൽവീഴ്ത്തുമോരു ചെറുജീവി
ജീവിയാണോയെന്നുചോദിച്ചാൽ
ജീവനില്ല
ജീവനില്ലായെന്നുചിന്തിച്ചാൽ
ജീവനുണ്ട്
ജീവനും ജീവനില്ലായ്മയ്ക്കുമിടയിലെ
ഒരു സമസ്യ
ശാസ്ത്രനിർവചനത്തിൽ ജീവനുവേണ്ട ഗുണങ്ങളില്ല
സ്വയമേ പെരുകുവാനാവതില്ല
എങ്കിലും മനുഷ്യരുടെയോ മൃഗങ്ങളുടെയോ
കോശങ്ങളിൽ കടന്നാൽ
ഒരു വെറുപ്പിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രം പോലെ
അല്ലെങ്കിൽ സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ പ്രചരിക്കുന്ന
വ്യാജവാർത്തകൾ പോലെ
കോശങ്ങളുടെ കടിഞ്ഞാൺ കവർന്നെടുത്തു
പെറ്റുപെരുകി പകർച്ചവ്യാധിയാകുന്നു
നാശം വിതച്ചു മുന്നേറുന്ന സൂഷ്മജീവിക്കു (സംശയം)
മരുന്നില്ല
ഇന്നുവരെയാരും മരുന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുമില്ല
ഇനിയാരും കണ്ടെത്തുമെന്നു കരുതുന്നുമില്ല
ഇനിയുള്ളതോ ആരോഗ്യമുള്ളവർക്കു നൽകുന്ന
വാക്സിനുകൾ മാത്രം
ജീവനും ജീവനില്ലായ്മയ്ക്കുമിടയിലെ ഒരു സമസ്യയാണെങ്കിലും
ലോകരാഷ്ട്രങ്ങളെ മുട്ടുകുത്തിക്കുവാൻ
മനുഷ്യനെ വീട്ടുതടങ്കലിലാക്കുവാൻ കഴിവുണ്ടവയ്ക്ക്
അതെ
മനുഷ്യന്റെ ഗർവ്വിനും വെറുപ്പിനും ആർത്തികും
നശീകരണസ്വഭാവത്തിണുംപോന്ന
നഗ്നനേത്രങ്ങൾക്കന്യമാം എതിരാളി
അദർശ്യമായ ഏതോ തീരത്തിരുന്നു
സാമൂഹ്യജീവിയെന്ന മനുഷ്യന്റെ
ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന
സാമൂഹ്യ സ്വഭാവത്തെഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്ന
അദർശ്യമായ കരുത്തുറ്റ എതിരാളി

Colour (Poem by Alfonsa)

The sky is blue I love it,
and the clouds are white
The rainbow is full of colours,
In the rainbow I will play inside the colours,
I love it
The trees are green,
I can climb on them and pick fruits
The flowers are colourful
I love them

Love in the sky (poem by Ashling)

I loved the love,
I was so happy
When I was so happy,
I saw a love in the sky
I picked up the love
It was a true love
I really love the true happy love

ഹൃദയസ്പർശം

അടുക്കളയുടെ വിശാലമായ ചില്ലു
ജാലകത്തിലൂടെ നോക്കിയാൽ
ഒരു കൊച്ചു പൂന്തോട്ടവും
അതിലുള്ള രണ്ടുകൊച്ചു മരങ്ങളും കാണാം
ശീതകാലമായതിനാൽ ഇലകൾ പൊഴിച്ചു
മാറ്റങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു നിൽക്കുന്ന രണ്ടുകൊച്ചു മരങ്ങൾ
പേരറിയാത്ത അവയിലൊന്നിൻ ചില്ലയിൽ
ഒരു കുഞ്ഞുപക്ഷി വന്നിരുന്നു
ഏറെനേരമിരിക്കാതെ കൊക്കുമിനുക്കി
പറന്നുപോയൊരാപക്ഷി
ജീവിതഭാവമാറ്റങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു
മനോഹരമാണീകാഴ്ച്ചകൾ
പ്രകൃതിതരുന്ന ഈ ദൃശ്യവിരുന്ന്
ഏറെനേരമിരുന്നു ആസ്വദിക്കുവാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിലും
കുരുന്നുകൈകൾ എൻ   കവിളുകളിൽ തഴുകുന്നു
എന്നരുകിൽ വന്നെനിക്കുമുത്തം  നൽകുന്നു
പുഞ്ചിരിതൂകി എന്നരികത്തിരിക്കുന്നു
ദ്രശ്യവും സ്പർശവുമായ ഈ സൗന്ദര്യഭാവങ്ങളിൽ
ഏതു തിരഞ്ഞെടുക്കണമെന്നു ആശയക്കുഴപ്പമേതുമില്ലാതെ
ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു
എൻ കുഞ്ഞുപൈതലിൻ തലോടലുകൾ....

പ്രണാമം

Alfo's drawing

അഞ്ഞൂറുവർഷങ്ങൾ മുൻപെവിടെയോ
അണമുറിയാത്ത ഏതോ കുടിലിലുറങ്ങിയ
എൻ പൂർവീകർക്കു പ്രണാമം
കാരണം നിങ്ങളില്ലെങ്കിൽ ഞാനില്ല
നിങ്ങൾകണ്ടകിനാവുകൾ
നിങ്ങൾനനഞ്ഞമഴകൾ
നിങ്ങൾ നടന്ന പാഥകൾ
എല്ലാമെല്ലാം എത്രയോ പവിത്രം
ഞാനുമിന്നു നടക്കുന്നു
ഞാനുമിന്നു കിനാവുകൾ കാണുന്നു
മഴമുകിൽ വാനിൽ നോക്കി ആശ്ചര്യമൂറുന്നു
നാളെ ഞാനും ചരിത്രമായിടും
എങ്കിലും തുടരുമീസമസ്യ
നീളുന്നു നീട്ടിപ്പിടിച്ച തിരിനാളങ്ങൾ
പിന്തുടർച്ചതിരയുന്ന വഴിവിളക്കായി ജ്വലിക്കുവാൻ
അണയാതെ എന്നും.......................

Beautiful Mystery

A mystery unfolds in the eyes,
that are filled with hope
It is a beautiful mystery
How often mysteries gets unfolded
The beautiful smile,
yes, the selfless smile of my baby
unlocks the mystery hidden beneath me
The sense of ' unconditional Love'

കൂടെവിടെ

ഉഷസിന്റെ ചില്ലയിൽ ചേക്കേറിടും
പക്ഷികൾ പോൽ
കൂടുതേടിപറന്നിടുന്നു നാം
കൂടെവിടെ??

ചേകേറീടുവാൻ കൊതിയോടെ
വിണ്ണിൻ വിഹായസിലേക്കു
നെടുവീർപ്പിട്ടുനോക്കി നിൽക്കുന്നു നാം
കൂടെവിടെ??

കൂടണയുവാൻ കൊതിയോടെ
നിതാന്തം തിരയുന്നു നാം സ്വപ്നങ്ങളും കൂടണയുമെന്നപ്രതീക്ഷകളുമായി
നീളുന്നുസമസ്യകൾ
കൂടെവിടെ??..................................

കതുവ

Ashi's painting

മൊഴി വിതുമ്പുന്നു
ചിരി മായുന്നു
ഈ വിധിവാചകം കേൾക്കുമ്പോൾ
നരാധമന്മാർ തൻ കിരാതനരനായാട്ടിൽ
നിർലോഭിച്ച കുരുന്നിൻ ചേതന
ചിതലരിച്ച പുസ്തകത്താളിൽ
വിധിയായിവിലയായി വിലാപമായി
ഒരു നിശ്വാസമായി ഏകമായി
ഒഴുകിയൊലിച്ച കൈത്താളമായി
നമ്മിലോരോരുത്തരുടേയും കൈകളിൽ പിടയുന്നു
സ്മാർട്ട് ഫോണുകളിൽ തിരയടിക്കുന്നു
ശരിയേത് തെറ്റേത്
ഒരു കുരുന്നിൻ ജീവൻ
പിടഞ്ഞൊരാനിമിഷത്തിൽ
വിധിതിരയുന്നു ലൈക്കുകളും ഡിസ്‌ലൈകുകളും ......................................

വിമർശനം

Ashi's painting

വിമര്ശനമെന്ന വാക്കിനുപോലും
വിമർശിക്കുവാനിന്നു ഭയം
അപരന്റെ  നേർക്കു നീളുമോ
മനസ്സുവേദനിപ്പിക്കുമോ എന്ന ഭയം

പാടുന്ന പാട്ടിന്റെ അപശ്രുതിയിൽ
കേൾക്കുന്ന കാതിൻ അലോസരത്തിൽ
പാട്ടുപാടുന്ന സുഹൃത്തിനെ
വിമർശിക്കുവാനിന്നേവർക്കും ഭയം

നവോത്ഥാനമതിൽ

Alfo's Painting

നവോത്ഥാനമെന്നാൽ നവയുഗശിൽപത്തിൽ

നാം കോറിയിടുന്ന കൊച്ചു പരിവർത്തനങ്ങൾ 

ഇനിയതിൻ ശിലാസ്ഥാപനത്തിനായി 

പള്ളിയിലച്ചനെയോ പൂജാരിയേയോ മുക്രിയെയോ കാക്കേണ്ടതുണ്ടോ???

കാത്തിരുന്നു പഴുത്ത മാമ്പഴം 

ഊഴിയിൽ വീണു പുഴുത്തു  മണ്ണിൽ ലയിച്ചു 

ഓർത്തിരുന്നു കൊതിച്ച മഴ പ്രളയമായി

ഭൂമിതൻ ഉച്ചിയിൽ താഴ്ന്നിറങ്ങിമറഞ്ഞു 

ഇനിയുമേതോ വാഗ്ദ്ധാനമരുഭൂമിയിൽ 

ഉച്ചവെയിലിൻ നിര്ജ്ജലീകരണത്തിൽ 

നാമാർക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു???

നവോത്ഥാനമതിൽ സമത്വസമരമതിൽ

ചിന്തകൾ

Ashi's Hedgiee

ചിലനേരമേതോ തപസ്സിൽ നിന്നുണർന്നപോൽ
ശിരസ്സിന്റെ ഭാരമകന്നുപോകും
കടന്നലുകൾ ചേക്കേറി കൂടുകൂട്ടിടുന്ന മാനസത്തിൽ
തീപ്പന്തമായിമാറുന്ന ചിന്തകളാൽ
എരിഞ്ഞമർനിടും കടന്നലുകളാം ദുഷ്ചിന്തകൾ
വീണ്ടും തളിർകാറ്റുവീശിടും
തണുത്തിടും മാനസം
പൂത്തുതളിർത്തീടും നല്ലചിന്തകൾ ഉള്ളിൽ 

സത്യം

Ashi's Drawing

സ്വതന്ത്രമായ ചിന്തകൾ
ഏകമാവുകയില്ല
ബഹുസ്വരങ്ങളിലിറങ്ങി
ഞാൻ നേടിയ സമ്മതം
ശരിയാവുകയുമില്ല
ചിലശരികളിൽ
കാൽവഴുതി വീഴുമ്പോൾ
വലിയശരികളെ
കാൽവച്ചു വീഴ്ത്തുന്നു
പരമമായസത്യമേതോ
കായൽപരപ്പിൽ
ഗതിയില്ലാതെ അലയുന്നു
വഴികളിൽ
ചിരികളിൽ
ചിന്തകളിൽ
എവിടെയെല്ലാമോ
തന്റെ അസ്തിത്വം തേടിയലയുന്നു
നൂൽനൂൽക്കുന്ന പുഴുവിനെപോലെ
വലനെയ്യുന്ന ചിലന്തിയെപോലെ
ചിന്തയിൽ സത്യങ്ങൾ
ചിത്രവർണങ്ങൾ തീർക്കുന്നു
ഞാനുമെൻ കിനാക്കളും
ഏതോവിപഞ്ചിയിൽ
സത്യത്തിൻ  വരവിനായി
കാത്തിരിക്കുന്നു
ഓടുകയില്ലഞാൻ മുൻപിൽ
കാതുകളിൽ വന്നു ചൊല്ലുകയില്ല
കവലകളിൽ വിളിച്ചോതുകയില്ല
സത്യമതേതോ
താമസ്സിൻമറവിൽ
വിറയാർന്നു നിൽക്കുകയുമില്ല
വെളിച്ചം തേടി
ജീവൻ തേടി.. ഒഴുകും
സത്യം ജയിക്കും 

പ്രളയചിന്ത

പെരിയാറിൻ തീരങ്ങളിൽ
പമ്പയാറിൻ ഓരങ്ങളിൽ
വിയർപ്പിൻ കനികൾ
ചെളിയിൽ പുതഞ്ഞുപോയി
കുത്തിയൊഴുകുന്ന, ആർത്തിരമ്പുന്ന നദികൾ
തൻ പ്രതാപം വീണ്ടെടുക്കുവാൻ കുതിച്ചിടുമ്പോൾ
രൗദ്രഭാവം പൂണ്ടിടുമ്പോൾ
ഞാൻ ഓർത്തുപോകുന്നു
പെയ്തുതീരാത്ത മഴയുടെ രോദനം
എങ്ങും കൈവഴികളായി ഒഴുകിടുമ്പോൾ
തകർന്നുവീഴാവുന്നതേയുള്ളൂ
ഞാനും നീയും കെട്ടിപൊക്കിയതൊക്കെയും
നിസ്സാരമാണ്
വെറും നിസ്സാരരാണുനാം
ഗർവുമറന്നു നമുക്കൊന്നുചേരാം
നാളെയെന്തെന്നറിയായ്കതീർക്കും
അനിശ്ചിതത്വത്തിൽ
കൈകോർക്കാം... ജീവിക്കാം